ჩხოროწყუს
რაიონში ტრადიციული სასოფლო სამეურნეო კულტურაა სიმინდი. ის მოჰყავს მოსახლეობის აბსოლუტურ
უმეტესობას.
მეგრელი
და ულობიობა, წარმოუდგენელია, სწორედ ის უდგას მხარში აქაურ გლეხს, ქელეხი ხომ მის
გარეშე წარმოუდგენელია. თუმცა ისედაც არავინ ამბობს მასზე უარს, თუ მას კეჟერა ფხალის
მწნილიც _ ,,ლეჭკერეც“ ახლავს თავისი ,,კაჭაბეთი“.
სოიო
სიმინდის ყანის თანმხლები ატრიბუტია. ხშირად ყანებს შორის საზღვრადაც იყენებენ. თუმცა
მისი მთავარი ღირსება სწორედ კვებითი ღირებულებაა. განსაკუთრებით საქონლისათვის. რძის
მომატების უებარი საშუალებაა.
ხურმის ჩირი სამეგრელოსათვის ჩვეული სურათია კვახი
ანუ გოგრა განსაკუთრებული რამ არის. მეგრულად კობეშია ჰქვია. ასხვავებენ მის რამდენიმე
სახეს: თეთრი, დიდი კვახი _ კირ კობეშიაა, უფრო მცირე და მომწვანო _ ჭურა კობეშიაა.განსხვავება
გემოშიცაა. ან ხარშავენ, ან ნაკვერცხლებში ,,გამოაცხობენ“, მერე ,,კაჭაბეს“, _ მწვანილთან
ერთად დანაყულ ნიგოზს წაუსვამენ და ერიჰაა...
ამარანტი
პურეული მარცვლოვანების სახეობა ყოფილა, თუმცა მათ ბიოლოგიურ ოჯახს არ მიეკუთვნება.
მისგან, თურმე,მშვენიერ პური გამოიცხობა. უძველესი კულტურა ყოფილა. აქა-იქ გამოჩნდა. ვნახოთ რას მივიღებთ.
No comments:
Post a Comment